Genel

Hande Halilibrahimoğlu

“Gönüllülüğün doğduğum andan itibaren annemden kalan bir etki olduğunu düşünüyorum. Annem görme engellilere yönelik sesli kitap hazırlama noktasında gönüllüydü. Annemin yanında farklı sorumluluklarım ortaya çıktı ve ortaokul, lise yıllarımda işitme engelli çocuklarla çeşitli çalışmalara katıldım. İstanbul Modern’in katkılarıyla down sendromlularla buluştuk ve kaynaşma etkinlikleri gerçekleştirdik. Lise üçüncü sınıfta ABD Dış İlişkiler Bakanlığı Eğitim ve Kültürel İlişkiler Bölümü’nün hazırladığı Gençlik Değişim ve Eğitim Programı (YES) ile bir senemi Amerika’da geçirdim. 11 Eylül sonrasında Amerika’ya yerleşen Müslümanlara yönelik ön yargıları kırmak adına olan bu programda değişim öğrencisi olarak yer aldım. Çeşitli okul kulüplerinde yer aldım. Amerika’da koro çalışmalarına dahil oldum. Orada bu şekilde çalışırken dünyanın ne kadar küçük, sınırların ne kadar kavramsız olduğunu öğrendim. Hepimizin aynı dünyanın sorunlarını sırtlayabilir olduğumuzu düşünüyorum. Pek çok kişiyle tanıştım ve birçok kişiye göre çok şanslı olduğumu fark ettim. Ben doktor olmak istiyordum ancak kendimde bu cesareti göremedim. Pek çok bölüm ile tanışsam da tıp mühendisliği bölümünü seçtim. 2014 yılında üniversiteye başladım. Yüzme ve koroyu hobi olarak devam ettirirken, okulumda mühendislik kulübünün kurulmasına öncülük ettim. Bu girişimci tarafımı, çalışmalar yaptığım gönüllü alana borçluyum. Çözüm odaklı düşünmeyi öğrendim. Suriyeli ve Türk annelerin bir araya geldiği etkinliklerde yer aldım. Devlet koruması altındaki çocukların eğitimlerine destek olabilmek adına hazırlamak istediğim bir projem var, gönderdim ve heyecanla bekliyorum. Bir Otobüs Dolusu Hayal Projesi’nde eş proje koordinatörü olarak yer alıyorum. Bu süreçte Bitlis’te olan beş okulda öğrenim gören iki bin öğrenciye ulaştık. Farklı atölyeler ile eğitim süreçlerine destek olduk. Son olarak kendimi faydalı bir insan olarak görüyorum. Toplumda bir etki yaratmak kendimi değerli hissetmeme neden oluyor. Toplumdaki bu etkiyi görmek, iyi değerler oluşturmak ve bu noktada rol almak beni mutlu ediyor. Anlamlı bir mühendis olacak olmamı sağlayacak şey budur. Gönüllülüğü kaybetmek ve ona seyirci kalmak istemiyorum.”

(İstanbul, Türkiye)

Gönüllülük yoluyla Dünya’yı nasıl değiştiriyorsun?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir